NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Stójcie, siostry!
Witajcie.
Powitania są dla gości.
Ty sprowadziłaś nas wbrew naszej woli, Zeldo Spellman.
Sprowadziłam was dla dobra wszystkich czarownic.
Same nie jesteście już bezpieczne.
Nikt nie jest. Pojawiła się grupa pogan.
W swoich szeregach mają Gorgonę i Wielkiego Boga Pana.
Zamierzają nas zabić.
Wyczuwam słabość.
Wyczuwam strach.
Nikt nie wzywa Pesty...
i żyje dalej!
Arrêtez!
Stójcie!
Nie musimy ze sobą walczyć.
Tak zachowują się mężczyźni.
Ale my jesteśmy kobietami, n’est-ce pas?
Czarownicami.
Nie musimy się uciekać do walki, nieprawdaż?
Zgadza się.
Dokładnie.
Mierzymy się ze wspólnym wrogiem i stoimy przed prostym wyborem:
zjednoczenie lub śmierć.
Znasz mnie, Grylo. Wiesz, jakie wartości wyznaję.
Proszę, możesz mnie wysłuchać?
A masz tu gin?
Oczywiście.
Sabrino, przynieś przekąski i napoje dla naszych gości. I krzesła.
Prudence i Nicholas ci pomogą.
I znajdź ciotkę Hildę, gdzieś się tu kręci.
Gdybyś musiała wybierać,
wolałabyś Potwornickich czy Addamsów?
O rety...
- Zastanów się. - Dobrze.
- To może być koniec. - Wiem.
To będzie kontrowersyjna decyzja.
O nie.
Wybieram... Potwornickich?
- To chyba zła odpowiedź. - Jejku.
Telewizor się nie zgadza.
Co jest...?
Hildo!
Co się dzieje?
No więc...
Nie sądziłem, że to powiem,
ale chyba naoglądałem się zbyt wielu horrorów.
W takim razie
może przećwiczymy piosenkę na przesłuchanie do Sweeney Todda?
Hej, panie T?
Cudowny pomysł, pani Lovett.
Mam ich całe mnóstwo.
Wasz sabat zawsze odrzucał takie jak my.
Od setek lat same stawiałyśmy czoła głuszy.
Czemu miałybyśmy do was dołączyć?
Nasze szeregi przetrzebiono,
a nasza magia zniknęła.
Użyczcie nam siły.
To prawda, ale jeśli nam pomożecie, to może być wasz nowy dom.
Razem stworzymy nowy sabat.
Widzę w tym pewną mądrość.
Lepiej zmierzyć się z wrogiem razem.
A co z Mrocznym Panem?
Uciekł, ale wciąż jest uwięziony w ludzkim acheronie.
To tłumi jego moc.
Jeśli zgodzimy się pomóc, co miałybyśmy zrobić?
Wesprzyjcie nas w walce z poganami.
Dali nam trzy dni, ale mogą tu być zaraz.
Pesto, możesz zatruć ziemię wokół Akademii.
Poganin, który jej dotknie, padnie od zarazy.
Mogłabym to zrobić. Z łatwością.
Gdzie będziemy spać?
Ja swój dom mam.
W Sprofanowanym Kościele.
Sabrino, przygotujesz go dla naszych gości?
Prudence i Nicholas ci pomogą.
Pewnie.
Jakie wieści z Otchłani?
- Ktoś widział Mrocznego Pana? - Przeszukaliśmy Dziewięć Kręgów.
Nie udało się znaleźć jego Mrocznej Mości.
Ale przyszedł podarek.
MYŚLĘ O TOBIE...
Cóż to, Wasza Magnificencjo?
To fetysz, który podarował mi Adam.
Muszę przyznać...
że jest wspaniały.
Wtedy w ogrodzie?
Nie ten Adam.
Adam Mary Wardwell.
Całkiem go lubiłam.
A Lucyfer go zarżnął, aby udowodnić, że nie ma dla mnie litości.
To podarunek od Mrocznego Pana.
Tą mało subtelną groźbą zapowiada, że wkrótce zemści się za to...
że go obaliłam i uwięziłam.
Spakuj moje rzeczy.
Muszę opuścić Piekło i znaleźć schronienie gdzie indziej,
zanim uda mu się oddzielić od Blackwooda.
Jak się trzymasz?
Dobrze, a ty?
W porządku.
Nie sądziłem, że szybko się zobaczymy.
Chodzimy do tej samej szkoły i należymy do jednego sabatu.
Co się z wami dzieje, gołąbeczki? Gdzie całusy i trzymanie za rączki?
- Mamy przerwę. - Zerwaliśmy.
Więc jesteście tylko...
Przyjaciółmi.
Właśnie.
Przyjaciółmi.
Przyniosę więcej poduszek i koców dla guślarek.
Koniecznie, leć.
Sabrino.
Wychodzi z ciebie śmiertelniczka. Boleść nie pasuje wiedźmie.
Nick rzucił mnie dwie godziny temu, mam do tego prawo.
Mogę sprawić, że twój ból zniknie
dzięki odcinaniu więzów.
To proste zaklęcie.
Wystarczą dwie świece połączone knotem,
a twoje emocjonalne przywiązanie do Nicholasa
zniknie na zawsze.
A jeśli to tylko tymczasowe i jeszcze się zejdziemy?
A chcesz tego?
Dlaczego?
Sabrino, powiedz szczerze.
Czy wy w ogóle do siebie pasujecie?
Nie zrozum mnie źle, ludzie uwielbiają takie dramaty,
ale od początku byliście źle dobrani.
Pozwól, że zapytam: czy Nicholas ci podziękował?
Za co?
Za uratowanie życia, za wyciągnięcie z nałogu?
- Nie. - Nie.
A ty i tak chcesz do niego wrócić.
Sądziłam, że akurat ty bardziej się szanujesz.
Wybacz, że nie słucham twoich porad sercowych.
Dokąd idziesz?
Gonić Nicholasa?
Nie, uratować przyjaciół i zrobić sobie przerwę od tego miejsca.
Drogie panie, piekielne siostry, proszę o chwilę uwagi.
Polecono mi zebrać informacje na wasz temat.
Pierwsza na liście jest...
Gryla z Gór.
Samotna matka. Ilu masz świątecznych chłopców?
Trzynastu. I jednego w drodze.
Gratulacje.
Gdzie obecnie przebywają?
Wszędzie wokół, czarowniku.
Jasne.
Przechodzimy do Sykoraks.
Upewnię się tylko, jesteś morską wiedźmą?
Nie, wiedźmą rzeczną.
Wybacz.
Co potrafisz?
Utopić cię tam, gdzie stoisz.
Oczywiście.
Zelda wspominała, że bardzo się przydasz w walce.
Jak wy wszystkie.
Gdzie byliście? Wyglądacie...
- Taplaliśmy się w błocie, a ty? - Urwanie głowy.
To cyrk na kółkach.
- Baseballiści zmienili się w świnie. - Co?
- Harvey, Billy i Carl poszli na festyn. - I ta wiedźma...
Kirke.
...zmieniła chłopaków w świnie.
- Są w stodole Theo. - A Robin jest jednym z nich.
Zaraz, jesteś poganinem?
Podróżuję z nimi.
Skoro tak, to czemu jesteś tutaj, a nie z nimi?
Planują rzeź,
w której nie będę uczestniczył.
Poznałem kiedyś miłość.
I chcę ją poczuć znowu. Już czuję.
Już nie chcę tego, co oni.
A czego oni chcą?
Oni...
My przybyliśmy do Greendale, żeby wskrzesić pogańskich bogów.
Najpierw najstarszego, Zieloną Istotę.
Czemu mamy ci wierzyć?
Robin nie musiał nam o tym mówić. Próbuje pomóc.
Chcę...
oddać się w wasze ręce.
I tak nie mogę wrócić po tym, co wam zdradziłem.
Jak ich powstrzymać?
No co? O co chodzi?
Do wskrzeszenia Zielonej Istoty potrzebna jest ofiara z dziewicy.
Dlatego Robin zbliżył się do mnie,
a zaklinaczka węży do Harvey’ego.
Żeby mieć nas na oku, bo wszyscy jesteśmy...
Dziewicami.
Poza Roz, dlatego zmienili ją w kamień.
I bali się jej przeświadczenia.
To jakiś koszmar.
Na kiedy dokładnie planują to wskrzeszenie?
Gdy głowa Zielonej Istoty sięgnie nieba, a z ramion spadnie owoc.
Więc wciąż możemy to powstrzymać i uratować Roz?
Wciąż to powtarzasz. Ale jak? Nie masz mocy.
Może ja pomogę?
Co on tu robi?
Jeśli chodzi o trzecie wyzwanie...
Przyszedłem złożyć ci ofertę z dala od piekielnego dworu.
Jeśli królowa ją przyjmie, w zamian pomogę waszej...
przyjaciółce.
Wiesz, jak zamienić kamień w ciało?
Jestem z gliny.
Fakt, zapomniałam.
Istnieje zaklęcie Pigmaliona, które może ją odczarować.
- Znasz je? - Nie na pamięć, ale mogę je odszukać.
Jeśli ze mną pójdziesz, opowiem ci o ofercie.
- Jeśli może pomóc Roz... - Zrobię to.
Chodźmy.
Lepiej pójdę.
Chodźmy już. Ale wpadniemy później, dobrze?
Harvey.
Tato.
Chodź do domu, kolacja czeka.
Nie jestem głodny.
Zabieraj tyłek do domu, nie będę jadł sam.
I weź prysznic.
Okropnie wyglądasz.
Morza brzeg, panie Todd Pragnę jednej rzeczy
Morza brzeg, panie Todd Pan się też ucieszy
Ja i pan, panie T Będziemy razem sami
W domu, który prawie będzie nasz Nad złotem plaż
- Cokolwiek chcesz - Ale byłoby cudownie
Z morzem u naszych drzwi Zjemy solone śledzie
Przypłyną do nas same Może tuż po obiedzie
Każdej nocy w domu tym Zjemy rybną kolacją, a po niej
- Ściągnę ci kapcie z gracją - Tylko tyle?
Na brzegu mórz
Świntuch.
Tam, gdzie pluskają rybki Na brzegu mórz
Cokolwiek chcesz
Pomyśl, jak miło będzie...
Co?
Hildo?
Tylko spokojnie.
Nie zbliżaj się!
W porządku.
Już dobrze, kochany.
To tylko ja.
Możemy usiąść?
Usiądźmy, wszystko wyjaśnię.
Proszę.
Skąd ta nazwa: zaklęcie Pigmaliona?
Nie znasz mitu o Pigmalionie?
Wyrzeźbił posąg kobiety z kości słoniowej.
Pigmalion zakochał się w rzeźbie,
chciał, by ożyła.
Złożył ofertę bogom.
Obiecał, że porzuci swoją miłość: rzeźbiarstwo,
a w zamian, gdy pocałował rzeźbę,
ta zmieniła się w kobietę.
Piękna historia.
- Dlaczego płaczesz? - Nie zrozumiesz.
Musimy odnaleźć zaklęcie.
I przedyskutować ofertę. Obiecałaś, że ją przemyślisz.
Możemy rywalizować ze sobą o ostatni artefakt z Nieświętych Regaliów,
srebrniki Judasza.
Albo...
połączymy siły.
- To kto wygra tron? - Oboje wygramy.
Możemy się sprzymierzyć i wspólnie rządzić Piekłem.
Sprzymierzyć?
Wziąć ślub.
Ślub?
Chyba chcemy innych rzeczy, Kalibanie.
- Pewna jesteś? - Na sto procent.
Nie chcę zmienić Ziemi w dziesiąty krąg Piekła.
- A jeśli to odwołam? - Chcesz negocjować?
Bo nawet jeśli, i tak cię nie poślubię, Kalibanie.
- Właśnie zerwałam z chłopakiem... - Złóż kontrofertę.
Wtedy dam ci to zaklęcie.
Znalazłeś zaklęcie Pigmaliona?
Co mi za nie dasz, żeby uratować przyjaciółkę i przywrócić równowagę?
- Ty tak na serio? - Dobry władca zna moc kompromisu.
Jak mówiłeś, podbicie Ziemi nie wchodzi w grę.
I nikogo nie będziesz zniewalał.
A co zrobimy zamiast tego?
Zreformujemy Piekło, uczynimy je lepszym.
Może zamiast walczyć, ułożymy się z Niebem.
Z Niebem? Myślisz, że by na to poszli?
Czemu w ogóle chcesz być królem?
Z tego samego powodu co ty królową. Dla władzy.
Złożysz kilka oświadczeń na piśmie.
Żeby było jasne: to będzie polityczny sojusz, bez romansu.
- A fizyczny? - W żadnym razie.
- Właśnie z kimś zerwałaś... - Może się zejdziemy.
Wrócimy do tej rozmowy, gdy już uzdrowimy twoją przyjaciółkę.
Może wtedy zmięknie ci serce.
Lilith, co tu robisz, na niebiosa? Co się dzieje?
Już ty dobrze wiesz.
Lucyfer jest na wolności.
Nie sądzisz, że się zemści?
Mroczny Pan nie zna przebaczenia.
Otrzymałam pogróżki, potrzebuję azylu.
Przykro mi, ale jesteśmy zajęci uniknięciem zagłady
z rąk szalonych pogan.
- Mogę pomóc. - Ty? Jesteś jak tykająca bomba.
Musicie udzielić mi schronienia.
Modlicie się do mnie.
I na co nam się to zdało?
Nie, ukryj się gdzie indziej.
Wy...
Żałosna z was zgraja.
Myślicie, że wieszanie cebuli powstrzyma Mrocznego Pana.
Nie.
Nie zostanę tutaj.
Na nic zdadzą się wiedźmy w starciu z jego gniewem.
Przyda mi się dobra chrześcijanka.
O nie, Harvey!
Roz się stłukła.
Nie wiem, co się stało.
Wyszedłem na kwadrans, a gdy wróciłem, już tak leżała.
Kaliban, czy to znaczy, że ona...?
Nie żyje? Nie. Trzeba tylko ją skleić.
To setki kawałków.
Trzeba je ułożyć w jej kształt.
Żadnego nie może brakować.
Przygotuję specjalne spoiwo i zaraz wrócę.
Nie znoszę tego.
Mam dość narażania waszego życia.
To nie twoja wina.
Nie kazałaś poganom ścigać dziewic.
Racja.
Więc ty i Roz nigdy...?
Nie.
Ale mało brakowało. Na pewno.
Ale?
Ale...
przyjechał festyn.
Wtedy wszystko się popsuło.
Ja z Nickiem też nie.
Serio?
Taka popularna czarownica i czarownik...
A jednak.
On na pewno uprawiał mnóstwo seksu,
ale nie ze mną.
Rozstaliśmy się...
dzisiaj.
Co? Jak to?
Z wielu powodów.
Sama nie wiem.
Może nie był tym właściwym.
To pogańskie zaklęcie. Jakaś klątwa.
Nic nie można zrobić, próbowałam.
Wszystkich eliksirów, okładów, każdego tajemnego zaklęcia.
Ta klątwa jest za silna.
Co to znaczy?
Że chyba...
umrę.
Nie, Hildo... Nie dopuszczę do tego.
- Ja... - Musimy się z tym pogodzić.
Nigdy w życiu!
Hildo Spellman, posłuchaj mnie.
Czeka nas długie, wspólne życie.
Proste życie na wsi, z kominkiem, książkami i herbatą.
Ze wszystkim, o czym...
marzyłaś. Bo zasługujesz na to.
Niczego więcej nie pragnę
poza spokojnym życiem z tobą.
- Dzwonię do Zeldy. - Nie, proszę.
Nic nie można zrobić.
Nie chcę obciążać Zeldy ani sabatu, nie w ten sposób.
Przyszłam tu, bo chciałam spędzić z tobą czas, zanim to...
Możemy tak zrobić?
Oczywiście.
Jeśli właśnie tego...
Jeśli naprawdę tego chcesz.
Powiedz tylko, czy mogę coś zrobić, żebyś poczuła się lepiej.
Jesteś cudowny.
Mam taką zachciankę.
Poza muchami.
Jest taka kafejka w Riverdale, gdzie podają najlepsze hamburgery
i najsmaczniejsze szejki, nie żeby twoje były niedobre.
Oczywiście. Już lecę.
Bondye, wszechmocny Gran Mèt,
uznajemy pouvoir Uniwersalnego Stwórcy,
prosząc cię o ochronę.
Usłysz naszą prière do Ginen.
Oddajemy się duchom przodków i wszystkiego, co boskie.
Starczy tego.
Co to właściwie ma znaczyć?
Tanpri, nie ma się czego obawiać.
Dzielę się z siostrami zwyczajami pradawnego wudu.
Nie po to tu jesteś.
Prosiłam, żeby nauczyła nas tańca ochronnego.
W takim razie, Prudence, mogę cię prosić na słówko?
Tak, siostro Spellman.
Prefektka wali w bęben, kiedy ta obca kobieta...
Mambo Marie nie jest obca.
Poznaliśmy ją w Nowym Orleanie, pomogła znaleźć mojego ojca.
To czemu odpowiedziała na wezwanie?
To ja zaprosiłam Mambo Marie.
Niezależnie.
Przypadkiem przybyła z innymi guślarkami, ale nie jest jedną z nich.
My tu walczymy o nasze życie przeciwko poganom i ich potworom!
Tak, ale żeby przeżyć, musimy się dostosować.
Wiem, że jej magia działa.
Źródłem jej mocy nie jest Mroczny Pan, tylko coś innego, a jeśli to odkryjemy...
Nigdy w historii Kościoła Nocy
osoba z zewnątrz nie przewodziła rytuałom.
Rozumiem.
Zaprosiłaś guślarki, bo nie podważą twojego statusu.
A ja proszę jedną utalentowaną okultystkę o pomoc
i już drżysz o swoją pozycję.
Prudence, to katoliczka, na miłość szatańską.
Wybacz, że mój rytuał cię przestraszył.
Widzę, że z rezerwą podchodzisz do nieznanego.
Mais calmez-vous...
zapraszam tylko znane duchy, którym ufam.
Jeśli zaś chodzi o mnie, może jeśli się lepiej poznamy,
przestanę być taka przerażająca.
Jestem Mambo Marie Le Fleur.
Kapłanka wudu z czwartego okręgu.
Widzę twojego mèt tèta. Jest piękny.
Potężny.
Widzę cię całą i nawet nie wiesz, ile nas łączy.
To prawda, Prudence mnie zaprosiła,
ale całe życie czekałam na jej zaproszenie.
Widzisz,
mój mèt tèt już dawno temu powiedział mi,
że coś się zbliża.
Coś bardzo starego i bardzo złego.
Powiedział też, że jeśli znajdę w sobie odwagę,
może będę mogła pomóc to pokonać.
Ale oczywiście...
nie zostanę tam, gdzie mnie nie chcą.
Zaczekaj, Mambo Marie.
Przyznaję, że nieufnie podchodzę do nowych osób,
ale widzę, że chcesz pomóc.
Nie mam prawa ci odmawiać.
Więc zostań, proszę.
Jako gość honorowy.
Arcykapłanko Zeldo Spellman, przyjmuję twoje zaproszenie.
To wszystkie kawałki?
Tak, sprawdziliśmy wszędzie.
To co robimy? Skleimy ją?
Zaklęcie zadziała lepiej w miejscu waszego pierwszego pocałunku.
Pamiętasz gdzie?
Pewnie, w szkole, w wieczór walentynkowej potańcówki.
To niedaleko?
Zabierzmy ją tam. Ostrożnie.
Nałożymy spoiwo, a potem złożysz ofiarę.
Może zróbmy to na dwa razy.
Pomożemy wam.
Pozwólcie.
Chcę wam pomóc.
Halo?
Jest tu kto?
Proszę odejść, zamknięte.
WĘŻE
Jest napis, że otwarte.
A ja bym coś zjadł, głodny jestem.
Ja też.
Wejdź na zaplecze.
Spoko.
Wiesz co? Zmieniłem zda...
Kiedy ożyje,
będzie miała blizny?
- Nie. - Co za ulga.
To co teraz?
Trzeba powiedzieć zaklęcie, ale najpierw ofiara.
- Dla kogo? - Afrodyty albo Erosa.
Co mam ofiarować?
Swoją miłość do Rosalind.
Oddaj ją, a odzyska ciało.
Oddać? Co to znaczy?
Afrodyta jest boginią miłości.
Spełni życzenie w zamian za to, czego pragniesz: Rosalind.
Przysięgnij, że oddasz swoją miłość.
Potem, by dopełnić zaklęcie,
pocałuj ją, a odzyska ciało.
Jeśli jednak złamiesz przysięgę
i pocałujesz ją ponownie,
zmieni się w kamień już na zawsze.
Chwila, nie! Musi być jakaś inna ofiara.
Nie ma.
Taka jest cena.
Miłość...
za życie.
Zrobię to.
Wypowiedz te słowa do Afrodyty i pocałuj ją.
Roz...
Jeśli mnie słyszysz...
Kocham cię.
Zrozum, że musiałem to zrobić.
„Piękna i potężna Afrodyto,
w tej stałej głazu twardości
przywróć na nowo ciało i kości.
Czy na ziemi, czy to w niebie,
poświęcam prawdziwą miłość dla ciebie”.
Nic się nie stało.
Kaliban?
Odrzucono ofiarę.
- Co to znaczy? Czemu? - Chyba jej nie kochasz.
- Nie chrzań! - Afrodyta przyjmuje szczere pragnienia.
To nie Rosalind, tylko ktoś albo coś innego.
Stul pysk!
Skąd wiesz? Ty i to cholerne zaklęcie!
- Skąd wiemy, że działa? - Czemu bym kłamał?
Przestańcie!
Jeszcze raz, a zetrę twoje kości na proch.
- Dosyć tego. - Powiedz im to, co mnie.
- Skopię ci tyłek! - Harvey!
Uspokój się, proszę.
O co chodzi, Robin?
Jedną z pogan jest czarownica Kirke,
ta od zmieniania w świnie.
Zna magię transformacji. Mogłaby odczarować waszą przyjaciółkę.
Mamy ci zaufać, a mówisz o tym dopiero teraz?
Bo to zbyt niebezpieczne.
Moc Kirke tkwi w jej dłoniach,
wystarczy jeden dotyk i może was zmienić w cokolwiek.
Bez magii nie dasz jej rady.
Nie mam magii, to prawda,
ale wiem, skąd ją wziąć.
Tak?
Kto tam?
Kto tam jest?
Mary? To ja.
Adam?
- Adam? - Mary.
Obawiałam się najgorszego.
- Myślałam, że nie żyjesz. - Nie, najdroższa, wróciłem.
Ale ktoś mnie ściga, ktoś bardzo zły i niebezpieczny.
Musisz mnie ukryć.
Gdzieś ty był? Kto cię ściga?
Nie ma czasu na wyjaśnienia!
Musisz mnie ukryć swoją dobrocią.
Tylko ona mnie ochroni.
Błagam, jestem zdany na twoją łaskę.
Jeśli mnie kochasz, pomóż mi.
Kocham cię.
Oczywiście, że ci pomogę.
Widziałaś Ambrose’a? Musi nam w czymś pomóc.
Wydaje mi się...
No proszę.
Szybko wam poszło.
Czyli miałem rację.
W jakiej sprawie, Nick?
Twojej i twojego koleżki.
- Wiedziałem od festynu. - Kaliban pomaga ocalić Roz.
W porządku, Spellman, nie musisz kłamać.
Kłamać?
Nigdy w życiu nie okłamałam cię w żadnej sprawie, Nick.
Choć ty okłamywałeś mnie bez przerwy, wliczając w to zdrady.
Ona ma rację, Nicky.
I naprawdę mi przykro, że tyle przeszedłeś.
Każdy człowiek na świecie ma wobec ciebie niespłacalny dług,
ale nie jesteś ani męczennikiem, ani niewiniątkiem.
Nie waż się mnie więcej obrażać
albo koniec z naszą przyjaźnią.
- Sabrino. - Daruj sobie.
Nie uwierzysz, ale mam ważniejsze problemy
od twoich popisów i narcyzmu.
Hildo?
Nie, Hildo.
Dobre wieści...
doktorze Ce.
Nie umieram.
Okazuje się, że potrzebowałam odrobiny krwi.
To mnie bardzo ożywiło.
Co?
Noszę w środku mnóstwo jajeczek.
Wystarczy tylko je zapłodnić.
Chyba się mnie nie boisz?
Wciąż go kochasz czy to tylko żądza?
Odpuść, Kaliban.
Ambrose, jesteś tu?
Czy kochasz tego śmiertelnika?
- Słucham? - Jak on ciebie?
Nie kocha mnie.
Wiesz co?
Nie muszę z tobą rozmawiać na ten temat.
Tak wygląda twoje życie poza Piekłem?
To się nazywa wielozadaniowość. A ty to pewnie ideał szlachetności?
Wzywałaś, kuzynko?
Tak.
Potrzebuję pomocy. Kaliban, widzimy się później.
Cześć!
Jak chcesz.
Już z powrotem w siodle.
Nie skomentuję tego.
Myślałam o tych wiedźmach, które wezwaliśmy, i kamiennym kręgu.
Czas przejść do ofensywy.
Skąd ten pomysł?
Trzeba ożywić Roz i Dorcas,
zanim przemiana będzie nieodwracalna.
Poganie nie wiedzą jeszcze o guślarkach.
To daje nam przewagę.
W czym mogę ojcu pomóc?
Dobra kobieto, jestem ojciec Brown.
Odwiedzam domy dobrych chrześcijan, żeby ich ostrzec.
Czy to właśnie taki dom?
Mam taką nadzieję, ojcze.
Ostrzec przed?
Zbliża się zło.
Szatan przybył do Greendale.
Szatan?
Przyznaję, wszędzie wokół czułam jego obecność.
Tak wielu rzeczy nie potrafię wyjaśnić.
Czai się tu jakiś mrok, jestem pewna.
Zgadza się, szlachetna Wardwell, ale Szatan nie działa sam,
ma sojuszników.
Sojuszników?
Ma ojciec na myśli... wiedźmy?
Zgadza się. W Greendale żyją wiedźmy.
Niektóre możesz znać.
Kogo?
Sabrinę Spellman i jej rodzinę.
To wiedźmy.
Chcą cię zniszczyć i splugawić.
Powiedz mi, Mary, jesteś słaba?
- Pozwolisz Szatanowi się opętać? - Nigdy!
Nie czujesz go, kobieto?
Nie czujesz, jak sam Szatan wchodzi do twojego domu
i manipuluje tobą w przebraniu?
- Przebraniu? - Może udawać każdego, Mary.
Przyjaciela, uczennicę...
może zaginionego kochanka.
Adam.
Przysięgłabym, że nie żyje, ale...
On tu jest.
Szatan.
Tam.
Błagam.
Proszę mi pomóc.
Mam twoje pozwolenie, szlachetna Wardwell?
Tak.
Szykuj się, Szatanie.
Zmierzysz się z równym sobie!
Ujawnij się, oszuście!
Nie.
Lepiej uciekaj.
Bardzo dobrze, Lilith.
Przyda nam się trochę prywatności do rytuału oddzielenia.
Idziemy!
Dyrektorka Spellman.
Zeldo, pomóż mi, proszę.
Hilda?
Gdzie jesteś?
On nie żyje.
Nie żyje i to ja go zabiłam.
Kogo? O czym ty mówisz?
Przyjdź do doktora Ce.
I weź broń.
Hildy...
Wiedźmy, kto się napije wina?
Lej do pełna!
I nadjechał chłop z wozem Tak było
Ciało mu pożrą rekiny A Szatan weźmie duszę
Siostry!
Ciotka Zelda każe nam czekać na pogan,
ale ja mówię, że jesteśmy silne!
I to my zaczniemy walkę.
Kto chce rozwalić kilku pogan?
Pamiętajcie, skupcie energię na Sabrinie.
Otaczające nas kamienie skupią ją na jej laleczce.
Prudence da nam znak.
FESTYN
No dobrze, Salem.
Znajdźmy Kirke i zmiatajmy stąd.
Oddajemy ci moc...
Pesty!
Oddajemy ci moc...
Sykoraks!
Oddajemy ci świątecznych chłopców...
Gryli!
A ty skąd się tu wziąłeś?
Mam ją. Teraz!
Wypuśćcie mnie!
Najpierw zdejmij zaklęcie z naszych przyjaciółek.
Przywróć Roz i Dorcas ich ciała.
Nie zrobię tego, nawet gdybym mogła!
Transformacje to twoja specjalność.
Jeśli nie chcesz, twoje ręce nam wystarczą.
Ambrose ma rację, Kirke. Możemy to zrobić po dobroci.
Albo jak w tajnych służbach.
Weźmiemy twoje ręce, żeby ratować przyjaciół.
Zaatakuj, a porąbiemy cię na wióry.
Dobrze...
poddaję się.
Ciała obrócone w kamień w ciało i kości z powrotem zamień.
Siostro!
Roz!
Nic ci nie jest?
Moja siostro.
A teraz co, zdrajco?
A teraz zamienisz te świnie
z powrotem w osiłków.
Zaraz, zmienić co w kogo?
Odczaruj ich wszystkich.
Carcosa i Nagaina zabiją cię za zdradę.
Zrób to, Kirke.
Witajcie z powrotem, chłopcy.
A teraz zrobimy tak:
wyprowadzę was z Akademii,
a wy wrócicie do domów
i zapomnicie wszystko z ostatnich dwóch dni.
Zrozumiano?
Dobrze.
Proszę za mną.
Hildo?
Co to, na Szatana?
To doktor Ce.
Hildo, czy to ty?
Hildy, co ci się stało?
- Poganie mi to zrobili. - Co?
Zmienili cię w pajęczycę?
Dlatego musisz mnie zastrzelić.
Co za nonsens. Nie zrobię tego.
Proszę.
To jedyny sposób.
Wiesz co?
Myślę, że masz rację, siostro.
Kirke trafiła do lochu, a chłopcy do domów.
- Nic nie pamiętają. - Punkt dla nas. Nieduży, ale jednak.
Witaj w Klubie Strachów, stary.
Cieszę się, że tu jestem.
Myślałam, że cię stracę.
Nigdy, Rosalind.
Nigdy mnie nie stracisz.
Obiecuję.
- Sabrina. - Nick.
Przepraszam.
Ja też.
Za co?
Dobre pytanie.
Przyjaźń?
Mèt tèt to opiekuńczy duch, który nas strzeże
od dnia naszych narodzin.
Każdy z nas ma mèt tèta.
My też?
Tak, chérie!
Ponieważ każdy jest godzien jego pomocy...
i ochrony.
To było genialne, żeby ją zaprosić do Akademii.
Zaprosiłam ją, ale miała własne powody, by przyjść.
Dopóki ich nie wyjawi, będzie nas uczyć swoich zwyczajów.
Nawet Judytę i Judasza.
Może odwróci efekty tego prania mózgu.
Obyś miała rację.
To olejek z ambry.
A woda...
pochodzi z rzeki Styks.
Woda i olej.
Rytuał oddzielenia jest całkiem prosty.
To jak oddzielenie żółtka od białka.
Ale zaleca się, żeby obie strony spały, Mroczny Panie.
Ojciec Blackwood?
Demonico,
gdzie jestem?
Co się dzieje?
Siedzisz w wannie z wodą i olejami.
Lucyfer zasnął, więc musimy szybko obgadać interesy.
Jakie interesy miałyby nas łączyć?
Musimy podjąć pewne działania, które pozwolą nam zachować życie,
gdy już rozdzielę ciebie i Mrocznego Pana.
Inaczej oboje zginiemy straszną śmiercią.
Jakie działania?
Takie, z którymi...
jesteś dobrze zaznajomiony.
Biedny doktor Cerberus.
Żałuję, że o tym nie wiedziałam.
Zabrałabym ją do Kirke. Nie musiałabyś jej...
zabijać.
Może powinnyśmy zacząć znowu ze sobą rozmawiać, Sabrino.
Być rodziną.
Tęskniłam za tobą.
A jeśli przeczucie mnie nie myli,
gdy Hilda wstanie z Dołu Kaina, będzie sobą,
a nie tym pajęczym ohydztwem, które zastrzeliłam.
Jak sądzisz, kiedy się obudzi?
Już niedługo.
Zaczekam w saloniku.
A wieczorem zjemy kolację jako rodzina.
Dobra robota.
Jak tylko ciotka Hilda się przebudzi,
wrócimy do Akademii, żeby szykować się do bitwy.
Nie, Salem. Muszę to zrobić dla własnego dobra.
Mam wyryć swoje imię na jednej, a Nicka na drugiej.
Potem podpalę knot i moje uczucia do niego znikną.
Przetnę więzy.
Jasne, że z Nickiem. Z kim innym?
Harvey? Nie.
No bo...
Zawsze będę go kochać, ale nie w takim...
Nie chcę skrzywdzić Roz.
Ani Harvey’ego.
Lepiej dmuchać na zimne.
Nareszcie.
Hildo.
Wiedźmy. Wszystkie.
Wiedźmy.
Lilith?
To za Adama.
Napisy: Magdalena Adamus